Новости проекта
Хаю-хай, с вами Schools.by!
Система перешла на новый 2018/2019 учебный год
Голосование
Факультативные занятия по какому предмету для Вашего ребенка наиболее актуальны?
Всего 941 человек
Голосование
Как Вам новый сайт?
Всего 830 человек

Фрагменты інтэр'еру

Дата: 9 апреля 2015 в 16:04, Обновлено 10 апреля 2015 в 14:50

Нашы продкі былі мудрымі і лагоднымі людзьмі.  Яны ведалі мноства  абрадаў і звычаяў,  як запаведзі  выконвалі іх у сваём паўсядзённым жыцці.  Мы старанна забываем сваю гісторыю, свае традыцыі на працягу многіх гадоў, а потым захапляемся імі,сустракаючы ў іншых народаў. Многія абрады беларусаў ўзыходзяць да паганскім  часах.

Так, здаўна беларусы лічылі будаўніцтва вялікім святам.

Сцвярджалі, што беларускія дзеці нараджаюцца з асаблівымі здольнасцямі да цяслярства.

Кожны гаспадар грунтоўна выбіраў месца для будаўніцтва свайго дома. На гэта месца ставілі збан і апускалі туды павука. Калі павук за ноч плёў павуцінне, то тут можна было будаваць дом.

Самым важным у хаце заўсёды быў  чырвоны кут (покуць), які служыў як бы хатнім алтаром. У ім вісела ікона, упрыгожаная  ручнікамі.  У гэтым месцы здзяйсняліся  рытуальныя  дзеянні  абрадаў каляндарнага  і жыццёвага цыклу. 

 

Быў у доме  "бабін кут". Там ніколі не спалі. Віселі ў гэтым кутку палічкі з посудам, стаяла лаўка, акно  выглядвала абавязкова на двор.  За "бабіным кутом"  замацавалася функцыя кухні.

 

Смецце нашы продкі выносілі ўвечары, каб не пакідаць у доме бруд, а не тое яго мог пакінуць дамавік - неафіцыйны  захавальнік дома.

Вокны беларускай хаты выходзяць у двор і на вуліцу, а адна сцяна абавязкова глухая, каб захоўваць цяпло ў доме і не зазіраць у суседні двор, а потым не пляткарыць на вольным часе.  Лепш сачыць за парадкам ва ўласнай хаце.

 

Пад абразамі - стол, сядзелі на лавах.   На стале - каравай хлеба, збан малака або квасу. Стол звычайна  засцілалі  вышытым абрусам. Гэта абавязковы атрыбут традыцыйнай сямейнай і каляндарнай абраднасці беларусаў (уваходзіў у пасаг нявесты, ім накрывалі стол на Каляды, Вялікдзень і інш. святы). 

 

Печ карміла, сагравала, лячыла. Паводле падання, на Дзяды  праз трубу ў дом спускаюцца душы памерлых  продкаў. 

Каля печы - качарга, вілкі, рыдлёўка, на якой саджалі хлеб у печ.  У час навальніцы хлебную лапату выстаўлялі на вуліцу - яна  абараняла хату  ад пажару.  

Пад печчу ў халодныя зімы трымалі курэй. Каля печы дзежка - знак дастатку і дабрабыту. У ёй замешвалі цеста, а старую - ніколі не выкідвалі.  

Спалі дамачадцы на палацях, якія маглі быць і двух'яруснымі.  Ніжні ярус - для пажылых чальцоў сям'і, верхні - для маладых.  Старыя любілі спаць на печы.  Маладым зімой  адводзілі каморы, а ўлетку сенавал  або вышкі.

У народным жыллі ложак набыў пашырэнне з 19 ст., замяніў сабой у інтэр’еры хаты пол і палаці, часам бытавалі паралельна. Спінкі ложкаў звычайна змацоўвалі бакавінамі, на якія клалі дашчаны насціл, на яго сяннік і пасцель. 

 

Асаблівае месца для нованароджанага. Самыя  маленькія  адпачывалі ў калысцы, падвешанай да столі. Для зручнасці калыхання да калыскі мацавалі вяроўку (можна было калыхаць нагой або на адлегласці). Такую калыску  было зручна браць ў поле:  бацькі  працуюць, а малое спіць спакойна ў цяньку.

 

 

Вярнуцца ў пачатак

Комментарии:
Оставлять комментарии могут только авторизованные посетители.