Новости проекта
Подписывайтесь на нас ВКонтакте!
Мы растем! Спасибо вам!
Голосование
Факультативные занятия по какому предмету для Вашего ребенка наиболее актуальны?
Всего 911 человек
Голосование
Как Вам новый сайт?
Всего 812 человек

Фрагменты інтэр'еру

Дата: 9 апреля 2015 в 16:04, Обновлено 10 апреля 2015 в 14:50

Нашы продкі былі мудрымі і лагоднымі людзьмі.  Яны ведалі мноства  абрадаў і звычаяў,  як запаведзі  выконвалі іх у сваём паўсядзённым жыцці.  Мы старанна забываем сваю гісторыю, свае традыцыі на працягу многіх гадоў, а потым захапляемся імі,сустракаючы ў іншых народаў. Многія абрады беларусаў ўзыходзяць да паганскім  часах.

Так, здаўна беларусы лічылі будаўніцтва вялікім святам.

Сцвярджалі, што беларускія дзеці нараджаюцца з асаблівымі здольнасцямі да цяслярства.

Кожны гаспадар грунтоўна выбіраў месца для будаўніцтва свайго дома. На гэта месца ставілі збан і апускалі туды павука. Калі павук за ноч плёў павуцінне, то тут можна было будаваць дом.

Самым важным у хаце заўсёды быў  чырвоны кут (покуць), які служыў як бы хатнім алтаром. У ім вісела ікона, упрыгожаная  ручнікамі.  У гэтым месцы здзяйсняліся  рытуальныя  дзеянні  абрадаў каляндарнага  і жыццёвага цыклу. 

 

Быў у доме  "бабін кут". Там ніколі не спалі. Віселі ў гэтым кутку палічкі з посудам, стаяла лаўка, акно  выглядвала абавязкова на двор.  За "бабіным кутом"  замацавалася функцыя кухні.

 

Смецце нашы продкі выносілі ўвечары, каб не пакідаць у доме бруд, а не тое яго мог пакінуць дамавік - неафіцыйны  захавальнік дома.

Вокны беларускай хаты выходзяць у двор і на вуліцу, а адна сцяна абавязкова глухая, каб захоўваць цяпло ў доме і не зазіраць у суседні двор, а потым не пляткарыць на вольным часе.  Лепш сачыць за парадкам ва ўласнай хаце.

 

Пад абразамі - стол, сядзелі на лавах.   На стале - каравай хлеба, збан малака або квасу. Стол звычайна  засцілалі  вышытым абрусам. Гэта абавязковы атрыбут традыцыйнай сямейнай і каляндарнай абраднасці беларусаў (уваходзіў у пасаг нявесты, ім накрывалі стол на Каляды, Вялікдзень і інш. святы). 

 

Печ карміла, сагравала, лячыла. Паводле падання, на Дзяды  праз трубу ў дом спускаюцца душы памерлых  продкаў. 

Каля печы - качарга, вілкі, рыдлёўка, на якой саджалі хлеб у печ.  У час навальніцы хлебную лапату выстаўлялі на вуліцу - яна  абараняла хату  ад пажару.  

Пад печчу ў халодныя зімы трымалі курэй. Каля печы дзежка - знак дастатку і дабрабыту. У ёй замешвалі цеста, а старую - ніколі не выкідвалі.  

Спалі дамачадцы на палацях, якія маглі быць і двух'яруснымі.  Ніжні ярус - для пажылых чальцоў сям'і, верхні - для маладых.  Старыя любілі спаць на печы.  Маладым зімой  адводзілі каморы, а ўлетку сенавал  або вышкі.

У народным жыллі ложак набыў пашырэнне з 19 ст., замяніў сабой у інтэр’еры хаты пол і палаці, часам бытавалі паралельна. Спінкі ложкаў звычайна змацоўвалі бакавінамі, на якія клалі дашчаны насціл, на яго сяннік і пасцель. 

 

Асаблівае месца для нованароджанага. Самыя  маленькія  адпачывалі ў калысцы, падвешанай да столі. Для зручнасці калыхання да калыскі мацавалі вяроўку (можна было калыхаць нагой або на адлегласці). Такую калыску  было зручна браць ў поле:  бацькі  працуюць, а малое спіць спакойна ў цяньку.

 

 

Вярнуцца ў пачатак

Комментарии:
Оставлять комментарии могут только авторизованные посетители.